Lewitujący pociąg przyszłości

Historia kolei magnetycznej ma już ponad 100 lat. Pierwszy patent na silnik liniowy został przyznany niemieckiemu wynalazcy Alfredowi Zehdenowi już w 1905 roku. Nowatorskie rozwiązanie polega na tym, że pociąg przemieszcza się za pomocą pola magnetycznego, które dodatkowo utrzymuje pojazd nad powierzchnią toru. W ten sposób tarcie kół zostało wyeliminowane co pozwala pociągom Maglev osiągnąć o wiele większą prędkość od pociągów konwencjonalnych.

Poważne badania zaczęto przeprowadzać po roku 1968, wcześniej nie pozwalał na to poziom technologiczny. Niemcy udoskonalali swoje rozwiązania techniczne kolei magnetycznych nazwane „Transrapid” by po wielu próbach w 1987 roku osiągnąć prędkość 400km/h na odcinku 31,5 km. W 1991 roku technologia Transrapid została uznana za gotową do użytku publicznego. Budowę pierwszej linii kolei magnetycznych zaplanowano na lata 1997-2005 na odcinku Berlin-Hamburg (292km), jednak w 2000 roku budowę przerwano w związku z nieopłacalnością projektu. W tym samym roku Niemcy, by kontynuować badania nad swoim projektem, nawiązały współpracę z Chinami budując linię demonstracyjną na odcinku między stacją metra Longyang i lotniskiem Szanghaj Pudong, którą udostępniono do użytku publicznego w 2002 roku i która działa do dziś. Pociąg osiąga prędkość 430km/h i przemierza trasę długości 30km w 7 minut i 20 sekund.

 maglev

Również inne kraje tj. Stany Zjednoczone, Francja, Kanada, Wielka Brytania, czy też Japonia są zainteresowane nową technologią. Pierwsza linia wykorzystująca kolej magnetyczną została wprowadzona do użytku publicznego w Wielkiej Brytanii w 1984 roku. Linia nazywała się MAGLEV (skrót od magnetic levitation) i służyła przewozowi pasażerów z lotniska w Birmingham na dworzec kolejowy mieszczący się w tym samym mieście. Długość trasy wynosiła 600 metrów, a przemierzano ją z prędkością 42km/h. W 1995 roku linia została zamknięta w związku z jej zawodnością. W 2017 r. planuje się wznowienie prac nad linią HS2 (High Speed 2) na odcinku łączącym Londyn z Birmingham, który będzie się przemierzać z prędkością 400km/h.

Obecnie najwięcej testów nad koleją magnetyczną przeprowadza się w Kraju Wschodzącego Słońca. Japończycy zajmują się poprawą aerodynamiczności pojazdów, zmniejszeniem poziomu hałasu, jak również obniżeniem kosztów produkcji. Badania trwają już od roku 1972, w którym japoński Maglev osiągnął prędkość 60km/h na odcinku 480m. W ostatnich testach przeprowadzonych w kwietniu 2015 roku pociąg osiągnął prędkość 603km/h przebywając odcinek 1,8 km w 11 sekund. Do 2027 roku ma powstać linia Tokio-Nagoja o długości 286 km, którą będzie się przemierzać w 40 minut z prędkością 500km/h. W ten sposób czas podróży skróci się o połowę. Aktualnie powyższą trasę można przebyć pociągiem Shinkansen osiągającym prędkość 320km/h. Dodatkowo do 2045 roku planuje się otworzyć połączenie między miastami Tokio i Osaka oddalonymi od siebie o 410 km; odcinek będzie można przebyć w nieco ponad godzinę. Japonia zamierza udostępnić swoją technologię innym krajom. Obecnie trwają negocjacje między Japonią a Stanami Zjednoczonymi dotyczące pomocy w budowie linii Maglev łączącej miasta Nowy Jork i Waszyngton w zamian za wsparcie finansowe projektu budowy linii kolei dużej prędkości w Japonii.

 

Autor tekstu: Barbara Skórzewska