Kokuhō: wyjątkowa opowieść o tradycyjnej sztuce Kabuki z nominacją do Oscara
22 stycznia Academy of Motion Picture Arts and Sciences ogłosiła nominacje do już 98 edycji rozdania nagród oscarowych. Wśród nominowanych filmów znalazło się także miejsce dla Japonii.
Czy Japonia otrzyma statuetkę w tym roku?
Tegoroczna nominacja dla Japonii może być zaskoczeniem - do tej pory wyróżnionymi produkcjami z Kraju Kwitnącej Wiśni były głównie animacje, jak Chłopiec i Czapla, wyreżyserowane przez słynnego Hayao Miyazaki - twórcę studia Ghibli, czy Mirai - Mamoru Hosody. Jednak w tym roku japońską produkcję znajdziemy w kategorii “Najlepsza charakteryzacja i fryzury”.
KOKUHŌ - skarb narodowy
Produkcją, która w tym roku została wyróżniona, jest film Sang-il Lee pod tytułem Kokuhō, co w polskim tłumaczeniu oznacza “skarb narodowy”. Opowiada on historię młodego chłopaka z Nagasaki, który próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości po drugiej wojnie światowej. Gdy umiera jego ojciec, będący członkiem yakuzy, młody Kikuo trafia pod opiekę aktora kabuki i postanawia oddać się tej tradycyjnej sztuce teatralnej. Wraz z synem aktora, przez kolejne lata Kikuo odkrywa swoją pasję i to, kim naprawdę jest.
Opowieść o teatrze kabuki
Akcja filmu rozgrywa się na scenie, jak i za kulisami teatru kabuki - jednego z trzech głównych rodzajów występów teatralnych w Japonii, obok teatru nō i bunraku. Teatr kabuki to prawdziwy japoński “skarb narodowy” - w 2008 roku został wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO. Jego historia wywodzi się z okresu Edo (około 1600 rok) z tanecznych występów ulicznych wystawianych najpierw przez kobiety, a później młodych mężczyzn.
Teatr zdominowany przez mężczyzn
Od tamtej pory na scenie teatru kabuki mogą występować tylko mężczyźni, którzy odgrywają zarówno męskie, jak i kobiece role. Teatr kabuki charakteryzuje się barwnymi kostiumami i bogatym makijażem. Aktorzy swoją pracę traktują z wielkim szacunkiem - przygotowanie do roli wymaga nie tylko nauczenia się choreografii i tekstu, ale także precyzyjnego wykonania pełnego makijażu z charakterystycznym dla kabuki pomalowaniem całej twarzy na biało. W sztukach poruszane są wątki historyczne, ale nie brakuje także rozterek miłosnych i wątków psychologicznych.
Źródła: