Tysiące stulatków

We wrześniu 2026 roku liczba osób w wieku 100 lub więcej lat oficjalnie przekroczyła 100 tysięcy. Ministerstwo Zdrowia Japonii podaje, że w tej chwili jest to 107 677 osób, z czego 88% stanowią kobiety. Najstarszą z nich jest Kishimoto Fuyo, która ma 114 lat i mieszka w Kioto. Najstarszym mężczyzną jest natomiast 112-letni Kato Hikatru z Kumamoto.

Japonia rozpoczęła prowadzenie statystyk dotyczących stulatków w 1963 roku. Wtedy ich liczba wynosiła zaledwie 153 osoby. W 1981 roku wzrosła do 1000, a w 1998 roku osiągnęła już 10 000. Od ponad dekady liczba sprzedawanych pieluch dla dorosłych przekracza w Japonii liczbę tych przeznaczonych dla niemowląt.

Eksperci przypisują wyjątkową długowieczność Japończyków zdrowemu trybowi życia, zbilansowanej diecie i utrzymywaniu dobrej kondycji fizycznej. Japońska dieta opiera się przede wszystkim na rybach, warzywach i ryżu. Dodatkowo seniorzy często spacerują, jeżdżą na rowerze lub wykonują ćwiczenia przy dźwiękach programów telewizyjnych, takich jak choćby popularne Radio Taiso.

Praca na emeryturze

​​​​​​Wiele starszych osób pozostaje również aktywnych zawodowo. Jedną z nich jest 103-letnia Fuku Amagawa, która mimo zaawansowanego wieku wciąż prowadzi własną restaurację z ramenem już od ponad 60 lat (zobacz wideo).

Amagawa urodziła się w 1923 roku w Fujioka, małym mieście położonym w prefekturze Gunma. Restaurację założyła wraz z mężem i kontynuowała jej prowadzenie po jego śmierci. Do dziś samodzielnie przyrządza ramen, pracując głównie przez godzinę dziennie, pięć dni w tygodniu. Czyni ją to jednym z najstarszych szefów kuchni na świecie.

Jak sama mówi, jej sekretem długiego utrzymania sprawności jest chęć życia – codzienne wypijanie szklanki piwa wieczorem, ćwiczenia, a przede wszystkim znalezienie powodu, który motywuje ją, aby każdego dnia z zapałem wstać rano z łóżka.

Starzejące się społeczeństwo

​​​​​Długowieczność może wydawać się czymś pozytywnym – w końcu kto by nie chciał dożyć sędziwego wieku w zdrowiu i spokoju? Dla kraju oznacza to jednak również ogrom problemów społecznych i ekonomicznych. Zjawisko to w Japonii określa się terminem 少子高齢化 (shōshikōreika), który oznacza starzenie się społeczeństwa przy niskim wskaźniku urodzeń. To połączenie dwóch problemów, o którym bardzo często słyszy się w Japonii.

Przewaga liczby osób starszych nad liczbą nowo narodzonych dzieci sprawia, że rosną wydatki związane z utrzymaniem systemu emerytalnego i opieki zdrowotnej, a jednocześnie brakuje nowych pracowników do generowania przychodów dla gospodarki.

Na niski wskaźnik urodzeń wpływa wiele czynników, jednak są to m.in skupianie się na rozwoju kariery czy niewystarczające dochody na założenie rodziny. Maleje również odsetek zawieranych małżeństw, co wiąże się z kolejnym problemem – samotnością. Doskwiera ona nie tylko młodym ludziom, którym w dobie telefonów i Internetu coraz trudniej budować głębokie relacje, lecz także emerytom, którzy mimo osiągnięcia sędziwego wieku żyją pozostawieni sami sobie.

Mimo tych wyzwań japońskie społeczeństwo pokazuje, że długie życie może iść w parze z aktywnością, pasją i poczuciem celu. Historie takich osób jak Fuku Amagawa przypominają, że wiek nie musi oznaczać rezygnacji z codziennych przyjemności ani z tego, co nadaje życiu sens.